เศษเสี้ยวในความทรงจำของเรา
ยังติดตรึงในใจของฉันตลอดมา
แม้เวลาจะเนิ่นนานเท่าไร
แต่มันไม่เคยจางหายตามการเวลา
แม้ไม่มีอีกแล้วในความเป็นจริง
ไม่มีอีกแล้วเหลือเพียงความจำ
ไม่มีอีกแล้วที่เราเคยทำ ไม่มีอีกแล้ว
แต่ส่วนที่เหลือในความทรงจำ
มันยังทำร้ายซ้ำๆ ในใจ
เธอคงไม่มีวันย้อนมาใหม่
ต่อให้ฉันทรมานแค่ไหน
แต่ส่วนที่เหลือคือความเป็นจริง
ที่ฉันยังเห็นทุกความทรงจำ
สุขและทุกข์ในวันเก่าๆ ยังกลับมาทำร้ายกัน
จนเหมือนไม่มีวันลบเลือน
ใจที่แตกสลายของฉัน
ยังถูกขังในวันดีดีที่มีเธอ
แม้เวลาจะหมุนไปเท่าไร
แต่มันจะยังคงหมุนมาที่จุดเดิม
แม้ไม่มีอีกแล้วในความเป็นจริง
ไม่มีอีกแล้วเหลือเพียงความจำ
ไม่มีอีกแล้วที่เราเคยทำ ไม่มีอีกแล้ว
แต่ส่วนที่เหลือในความทรงจำ
มันยังทำร้ายซ้ำๆ ในใจ
เธอคงไม่มีวันย้อนมาใหม่
ต่อให้ฉันทรมานแค่ไหน
แต่ส่วนที่เหลือคือความเป็นจริง
ที่ฉันยังเห็นทุกความทรงจำ
สุขและทุกข์ในวันเก่าๆ ยังกลับมาทำร้ายกัน
จนเหมือนไม่มีวันลบเลือน
แม้ไม่มีอีกแล้วในความเป็นจริง
ไม่มีอีกแล้วเหลือเพียงความจำ
ไม่มีอีกแล้วที่เราเคยทำ ไม่มีอีกแล้ว
แต่ส่วนที่เหลือในความทรงจำ
มันยังทำร้ายซ้ำๆ ในใจ
เธอคงไม่มีวันย้อนมาใหม่
ต่อให้ฉันทรมานแค่ไหน
แต่ส่วนที่เหลือคือความเป็นจริง
ที่ฉันยังเห็นทุกความทรงจำ
สุขและทุกข์ในวันเก่าๆ ยังกลับมาทำร้ายกัน
จนเหมือนไม่มีวันลบเลือน
เหมือนไม่มีทางลบเลือน